Verenigingsondersteuning 3.0

Collega in de sector, Irfan Gadzo, schreef onlangs in SportKnowhowXL een drieluik over verenigingsblindheid en hoe bestuurders die in de slachtofferrol kruipen, dit in stand houden. Toch lastig wanneer juist voor de verenigingen een steeds grotere maatschappelijke rol voorzien is. Menig gemeente bouwt structurele subsidies af. Verwacht dat verenigingen samen met de maatschappelijke partners de handschoen oppakken om invulling te geven aan het beleid. Zelf doen dus. Meer doen vaak ook. En met anderen.

Verenigingen dienen hierbij vanzelfsprekend hun verantwoordelijkheid te nemen en natuurlijk vervullen de bonden hierbij een belangrijke rol. Gemeenten doen er echter verstandig aan hun verengingen hierbij te helpen. Dat gaat verder dan een cursus MVKT (meer vrijwilligers in korte tijd). Of het aanbieden van scans om energie in de accommodatie te besparen. Of de inzet van een verenigingsadviseur wanneer het water al aan de lippen staat. Het gaat om daadwerkelijk veranderen, bestaande patronen doorbreken, oude systemen loslaten. Dat gaat niet van vandaag op morgen en ook niet vanachter het bureau.

Doel bepalen
Ons advies is een concrete casus beet te pakken met een duidelijk doel. Bijvoorbeeld het betrekken van ouderen in een sociaal isolement in wijk x. Heel gericht aan de slag rondom een thema. Om te leren te definiëren wie belanghebbenden zijn. Met wie je als vereniging kunt en moet samenwerken. Wat je zelf te bieden hebt anders dan een betaald lidmaatschap, dus in termen van kennis, netwerk, tijd, middelen. Dat je daarbij ook mag vragen als vereniging.

Begeleiding
Om deze (nieuwe) vaardigheden te leren is tijd en begeleiding nodig. Het vraagt van verenigingen dat ze zich kwetsbaar opstellen. Openheid, samenwerking, eigenaarschap en veranderbereidheid. Eenmaal rondom een project toegepast, is de stap naar structureel je maatschappelijke rol pakken een stuk eenvoudiger. Zoals bij het “open club principe”. Gemeenten zouden juist daarin kunnen investeren, in duurzaam verenigen in plaats van (alleen maar) subsidies te verstrekken of korting op de huur te geven. Deze beweging zien we gelukkig steeds meer op gang komen.

Zelf doen
Wat kan de vereniging verder zelf doen? Met een betaalde verenigingsmanager veranker je de professionele werkwijze. Ja, deze kost geld, maar is ook in staat om geld voor de vereniging te verdienen. Door kosten te besparen en andere businessmodellen te ontwikkelen. Een dergelijke functionaris, die overigens ook door de gemeente (in aanvang) aangesteld kan worden, kan ook de communicatie verbeteren. Vanuit de vereniging naar de directe omgeving. Tussen de vereniging en de gemeente, maar ook tussen verenigingen onderling.

Win-win situatie
Communicatie is ook profileren. Een vereniging waar aandacht is en alles op rolletjes loopt, is een fijne plek om bij aangesloten te zijn en te blijven en mogelijk ook nog iets extra’s voor over te hebben. Een win-win situatie voor allemaal. Te weinig werk voor een verenigingsmanager? Dan kun je ‘m delen met andere verenigingen, dat zien we steeds vaker, zeker wanneer verengingen dezelfde accommodatie delen.

Hoe verder?
Wel ideeën maar nog geen goed beeld hoe e.e.a. aan te pakken? SSNB wordt in dergelijke trajecten regelmatig als onafhankelijk procesbegeleider ingezet; onze regio coördinatoren of verenigingsexperts delen graag hun kennis op dit gebied.

Brigitte Musters Directeur
Contactformulier

Ik schrijf me in voor de nieuwsbrief van SSNB

Top